X
تبلیغات
رایتل

ماهی های دریای کابل!

سعی دارم در این فضای کوچک خودم باشم، نَفَس بکشم زندگی را، به سبک خودم، عمیق و بی باک!

بی خودی

یک. الآن بعد از گذاشتن پست دیدم تعداد پست های من در این دو سال 197 تاست، یعنی سه تا تا دویست تا پست، بنظر خیلی مزخرف نیست بیایم این سه تا پست را همینطوری بنویسم تا قبل از آغاز سال جدید برسد به دویست تا؟ 

پاسخ را شنیدم، ندای درونی ام گفت خیلی کار زشت و مزخرفی ست، بنابراین می گذارم همینطوری با 198 تا برود تا سال بعد، این پست را هم صرفا" جهت اطلاع گذاشتم که آمار را داشته باشید، خیلی دلم می خواست به ازای هر روز یک پست می داشتم، خوب یا بد، اما گاهی فرصت نمی شود و گاهی شرایط نیست.

دو. امروز از دومین نمایشگاهی که باشگاه معلولین غدیر برگزار کرده است بازدید کردیم، نمایشگاهی از آثار نوشتاری و نقاشی و صنایع دستی که توسط معلولین مهاجر افغانستانی در مشهد تهیه شده بود، گوشه ای از نمایشگاه هم اختصاص به تهیه و فروش تعدادی غذاهای خاص و سنتی افغانستان داشت، آدرسش هم گلشهر. شهید شفیعی 24. روبروی آژانس سبحان است، و نمایشگاه تا آخر هفته پابرجاست. 

بعد از بازدید از نمایشگاه به منزل دایی رفتیم، پسرش معلول ذهنی است، به خانم دایی گفتیم که از نمایشگاه معلولین می آییم، گفت، معلولین جسمی؟ گفتیم بله، ذهنی ها که کاری از دستشان بر نمی آید، گفت راست می گویید سوال بیخودی بود و بعد خندید و پسرش که اول از دیدن ما و موجِ هیجان سخت گریسته بود حالا بد جور می خندید و می رقصید. دیوانه های ما هم مثل دیوانه های ملت نیستند.


برچسب‌ها: همینجوری
تاریخ ارسال: چهارشنبه 27 اسفند‌ماه سال 1393 ساعت 01:54 ق.ظ | نویسنده: ساغر | چاپ مطلب
نظرات (1)
شنبه 1 فروردین‌ماه سال 1394 06:03 ب.ظ
شیرین
امتیاز: 0 0
لینک نظر
عیدت مبارک ساغر جان و تولد بلاگت هم مبارک!
پاسخ:
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد